Wszystko dla domu

Jeden rzut oka na Biplane Voisin ujawnia się dokładnie to, czego można oczekiwać od rocznika samolotu: nieco niezdarny konstrukcja z podwójnym, tkaniny pokryte skrzydła śmigło; aerodynamicznych powierzchni wystające przed jego kadłuba oraz boxy, kite-przypominające ogon . Ale przez 1907 norm, to było uważane za „zaawansowane”. Jego projektant, Gabriel Voisin, syn prowincjonalnego inżynier, urodził się w Belleville, Francja, w 1880 roku, początkowo demonstrując mechaniczne i umiejętności lotniczych przez jego łódź, samochód, i kite interesów. Wielbiciel Clement Ader, trenował jako architekt i rysownik w Ecole des Beaux-Arts w Lyonie, a później został wprowadzony do archidiakona Ernest, prawnik bogatych i entuzjastów lotnictwa, którzy następnie zlecił mu projekt szybowca. Korzystanie z błędnych lub niekompletnych rysunków z 1902 bracia Wright „szybowiec opublikowane w Aerophile L’, Aero-Club w czasopiśmie Voisin zbudowane płatowca w styczniu 1904, która urodziła tylko powierzchowne podobieństwo do oryginału. Sporting podwójne skrzydła podzielone przez pionowe przegrody, samolot do przodu podnosząc, i dwie komórki pole-kite ogon, jest on pozbawiony Wright-opracowane skrzydła wypaczenia metody, a więc nie ma możliwości, boczne kontrola może być wywierana. Dwie trzecie rozmiaru oryginału, to było 40 kilo. Obsługiwane przez pływaków i przywiązani do Panhard silnikiem łodzi wyścigowych, szybowiec próby jego pierwsza walka od Sekwany w dniu 8 czerwca 1905 r., w sposób opisany przez Voisin siebie. „Stopniowo i ostrożnie, (sternik) podjął luzu moim holowania kablowe…”, Które napisał. „Miałem kontroli gotowy. Czekałem na jakiś czas i potem stosowane do windy.” Praktycznie catapulted niebo przez powietrze nagle wywierania jego wpływ na jej płatów, że wstąpił aż do rzeki-podszewka topole, ale niestabilna szybowiec , nie może być kontrolowana na temat jego osi poprzecznej, prawie tak nagle nosem do wody po 50-stóp, dzwon krzywej trajektorii, zanurzając się pod powierzchnią i krótko zanurzając jego pilot. Pomimo nieudanej próby, Louis Bleriot, świadkami zdarzenia, a następnie podszedł do Voisin do budowy drugiego samolotu dla niego. W oparciu o pierwsze, ciekawe zmniejszenie rozpiętości skrzydeł z większą krzywiznę, ukośne, pionowe ściany boczne i jednokomórkowe ogon, ale Podobny los: powierzchni około 100 metrów w czasie jego 18 lipca lotu próbnego, to obok spadł natychmiast po przyjęciu do powietrza, ponownie pogrąża się w rzece. Pomimo jego nieodłącznymi brak kontroli roll, to jednak służył jako fundament, na którym kolejne Voisin i innych wczesnych projektów europejskich opierały. Voisin i Bleriot, krótko tworząc partnerską współpracę, produkowane równie nieudane samolotu wynika w dużej części, na jego radykalne pomysły wciąż się zmienia. Bleriot III, na przykład, nosili eliptyczne skrzydła i był napędzany 24-konny silnik Antoinette, ale nie udało się osiągnąć wystarczające windy, gdy wyposażony w pływaki. Rekonfiguracji jako maszyna ziemi z kołowe podwozie i silnik po drugie, zderzył się z rocka podczas uruchamiania przyspieszenie, odbijając w rowie, Kątowniki nad i nagle kończy jego podróży wraz z Voisin-Bleriot współpracy. Gabriel Voisin, wykupienie zainteresowanie Bleriot w 1906 r., zreformowanej spółki z bratem, Charles, tworząc „APPAREILS d’Aviation Les Freres Voisin” lub „Voisin Bracia maszyn latających,” ustanowienie, rozszerzenie venture Bleriot, pierwszego europejskiego samolotu producenta w Billancourt, dzięki finansowej pomocy z Enest archidiakona i trzech innych. Przemysł lotniczy, w efekcie, uruchomiona. Gabriel i Charles Voisin zespół ironicznie odzwierciedlenie ich Orville i Wilbur Wright odpowiedniki braci po drugiej stronie Atlantyku. Gabriel, na przykład, starszy z dwóch i główny inżynier, pod warunkiem że większość impuls i kierunek, podczas gdy Charles zwykle przyjmuje rolę pomocniczą. Podobnie jak w przypadku dwóch zespołów, zarówno zmniejszy się o połowę w 1912 roku, kiedy jeden z dwóch braci ulegnie nie lotnictwa zgonów, choć tutaj równolegle zestawiona została: Wilbur, starszy z dwóch, zmarł na tyfus, podczas gdy Karol, młodszy z dwóch, zginęła w wypadku samochodowym. Niemniej jednak, Gabriel i Charles były trafi uplasowanie się wśród największych w Europie wczesnego lotnictwa pionierów. Ich pierwszy samolot, w dużej mierze oparte na szybowcach Wrighta z przodu windy i równe rozpiętości skrzydeł i zasilany przez 20-konny silnik Buchet, był zasadniczo sterowanych box-latawiec zbudowany dla Henry Kapferer w marcu 1907 roku, ale nie udało się latać. Drugim, zleconego przez Leon Delagrange-rzeźbiarz i Voisin współczesnej w Ecole des Beaux-Arts, stanowiły pierwszy pełny standard canard, dwupłatowiec popychacz który zawierał charakterystykę kilku lotników wówczas znanych, w tym Octave Chanute (skrzydła dwupłatowiec), Bracia Wright (do przodu windy), a Lawrence Hargrave (jego pole-kite na ogonie). Wyposażony w popiół, w ramach, stali stykowo, plac kadłuba, która posłużyła jako wspólny punkt mocowania jej do przodu podnosząc samolotu, jego pilota, skrzydła, silnik, a jego ogon, to Zastosowano podwójne, prostokątnym kształcie, nakłada skrzydła, które trwała 37. 8 stóp i ich bawełniane tkaniny i wykładziny gumowe, zwane „bawełna kontynentalne”, były rozciągnięte na jego żebra popiołu. Mieli 6. 56-stóp głębokości, 5. 75-do-1 proporcji i 496 całości kwadratowych powierzchni stopy. Podobnie jak jego poprzednik szybowiec, były one solidne i mocne, ale pozbawiony albo skrzydła wypaczenia, czy też metody lotka bocznych kontrola, lecz w zawierała cztery płaszczyzny pionowe lub partycje, zainstalowany w stałych odstępach czasu, który dzieli je na pojedyncze komórki. Chociaż Voisin miał na celu dostarczenie niezbędnych stabilność boczną z nimi i Berget miał bardzo chwalona tym układzie pionowym kil, bankowość został zepchnięty na szeroki, powolny, ster okazuje ugięcie wywołane. Jeden, 41-metrowy samolot podnoszące wystawał przed kadłuba ramki w układzie kaczka, a pole-kite ogon, podzielone na dwie komórki, została dołączona z tyłu, funkcja, która stanie się charakterystycznym wzorów Voisin, aż 1910 roku. Wynaleziony w 1893 przez australijski Lawrence Hargrave, struktury, podzielone na ścianie bocznej uformowane komórki, biorące udział w tandemie skrzydła pojęcie wprowadzone przez Alberto Santos-Dumont z jego 14-bis dwupłatowiec i zatrudnionych przez Samuel Pierpont Langley. Mimo, że w wyniku strukturę szczególnie silne, Hargrave się przerwać jego pole-kite powiesić eksperymentów szybowiec, kiedy doświadczyła serii twarde lądowania. Metoda konstrukcji, używane przez europejskich samolotów, w rankingu, wraz z lotkami, ciągnik (w przeciwieństwie do popychacza) dwupłatowiec konfiguracji i przeniesienie pitch od przodu do tyłu samolotu, jako jeden z czterech podstawowych ulepszeń konstrukcji wczesnego do połowy 1900 roku. 25-metrowy ster toczenie, dołączone do centrum tylnej komórki, pod warunkiem pionowej osi sterowania. Moc była mowa o 50 KM, Leon Levavasseur zaprojektowane Antoinette silnika zainstalowanego w tylnej części centralnej ramie za głównym dwupłatowiec, działających w konfiguracji popychacza i jazdy z podwójnym ostrzem, 7. 6-metrowej średnicy śmigła metalowe ustalona na 4. 6 stóp wysokości. Odpoczynek na nos duży kąt na ziemi, samolot był wspierany przez dwóch dużych, pneumatycznych zmęczony koła z amortyzatorami wiosną, podczas gdy dwa dodatkowe, choć mniejszych, jednostek był tailwheels. Innym, dołączone poniżej płaszczyzny do przodu podnosząc, pod warunkiem ochrony podczas lądowania nos-over. Otwarty kokpit, składające się z jednego miejsca wikliny zamontowane między wiodącymi głównych skrzydeł krawędzie i napędowego, widniał okrągły kierownicy, których do przodu i do tyłu podróży odchylony do przodu podnosząc samolotu poprzez popychacze i którego lewe i prawe obroty aktywowane kierunku steru poprzez połączeń kablowych. 1250 funtów Biplane Voisin, pierwszy latający w 1907 roku, podniósł 23 funtów-per-konny i 2. 37 kg-per-stóp kwadratowych powierzchni skrzydła, osiągając 35-mph prędkości. Stopniowo, zapoznając się z typem, który został wyznaczony alternatywnie „Voisin-Delagrange” Delagrange był w stanie pokryć 500 metrów po upadku z 1907 roku. Upaść podczas drugiego z dwóch lotów w Issy-les-Molineaux w listopadzie, został odbudowany jako Voisin-Delagrange II, stosując jako wiele oryginalnych, części do uratowania, jak to możliwe, a kolejne, bardziej zwrotny „III” ciekawe zasłony na dwóch wewnętrznej głównych podpór interplane. Nieco większe i cięższe, następnym Biplane Voisin, oznaczonych jako „Voisin-Farman” został zbudowany dla Henry (Franch Henri) Farman, którego ojciec był paryski korespondent angielski. Przemawiając po francusku i angielsku, Henry był aktywny w rowerowych i wyścigów samochodowych, ale po kontuzji utrzymanie w 1905 roku James Gordon Bennett Race samochodowe, przeniósł zainteresowania lotnictwa, najpierw próbuje się do powietrza w Chanute-Herring szybowiec przed złożeniem zamówienia powered dwupłatowiec z fabryki braci Voisin. Odbieranie uprawnień do praktyki w Issy-les-Moulineaux ziemi defilada wojskowa znajduje się na lewym brzegu Sekwany w cieniu Societe Astra i Clement-Bayard hangary sterowiec, szybko poprawie, prowadzenie rolek przyspieszenia na płasko, bez przeszkód, zakurzonym polu, które często zwracali się błotniste podczas deszczu. Za jego przykładem innych początkujących aeronauts również, jego powierzchnia sprzyja lotniczych eksperymentów, tylko ustanowienie bardziej trwałego obecności tam drewniane szopy do obszaru, jak College Park w Maryland, rozwinął się w pierwszym praktycznym Europy „na lotnisku”. Niezliczone kibiców oglądało coraz zwiększenie poziomu aktywności latających, które potem zakłada się bardziej uporządkowany, z powietrza wyścigu. W celu stymulowania rozwoju lotniczych we Francji, Aero-Club założył serii zawodnicy coraz trudniejsze już w 1904 roku w zamian za zwiększenie nagrody pieniężne. Trofeum srebra, na przykład, był oferowany za 25-metrowy archidiakona Ernest Coupe, a srebrny medal i 100 franków przyznano pierwszych dziesięciu pilotów, którzy mogliby latać 60 metrów. Odszkodowanie odległość i walutowej następnym wzrosła do, odpowiednio, 100 metrów i 1500 franków, a Grand Prix d’Aviation Deutsch-archidiakona, wymagające jednego kilometra okrągły wzór, prowadzone 50.000 franków wynagrodzenia. Przesyłanie jego zdolność od wyścigów naziemne anteny do latania, wyrażone przez jego Voisin-Farman I dwupłatowiec, Farman osiągnąć wykładniczy sukcesu. W dniu 30 września 1907 roku, na przykład, ukończył 30-metrowego lotu. Ten wzrost do 285 metrów na 15 października i 11 dni później objętych 2.540 stóp w rekordzie 52. 6 sekund w jego modyfikacji Voisin-Farman I-bis, która wprowadziła skrzydła dwuścienny i jednopłatowiec powierzchni podnoszenia. Nieoficjalnie zakończeniu 3380 stóp obiegu w dniu 9 listopada, w ciągu jednej minuty i 14 sekund, on przekroczony grudnia braci Wright 17, 1903 czas trwania o 15 sekund, pierwszy europejski próbować zrobić. I 13 stycznia następnego roku, zdobył prestiżową 50.000 franków Grand Prix d’Aviation Deutsch-archidiakona nagrodę w Issy-les-Moulineaux, gdy poleciał jednego kilometra okrągły oczywiście w ciągu jednej minuty, 28 sekund. Od bocznych sterowania pozbawione samolot do bardzo szeroki zamienia z pomocą jego ster sam, jednak w rzeczywistości pokonał dystans bliżej 1. 6 km. Wtedy to najdłuższe w Europie sektora. Ciągłe zmiany jego samoloty, wyzdrowiał jego powierzchni gumowane płótno, zmniejszenie jej zakresu usterzenie i zastąpiony oryginalnym Antoinette silnika 50 KM, Renault, ale szybko został odbudowany po jednej demonstracji, tworząc pierwszy praktyczny projektu europejskiego w procesie . On nadal rack rekordy odległości: 20 marca, poleciał 4500 metrów w ciągu trzech minut, 29 sekund; 23 czerwca pokrył ponad 14 km w 18 minut, 30 sekund w Mediolanie oraz w dniu 6 lipca zdobył 10000 franków nagrody Armengoud na pierwszy lot na pozostanie w górze przez ponad 15 minut, pod 20. 4 km w 20 minut, 20 sekund w Ghent, Belgia. Jeden z wielbicieli skomentował „. Co George Stephenson nie do lokomotywy, Farman dokonał dla samolotu” poddawani stałemu modyfikacji podstawowego projektu Biplane Voisin, który sprzedał się w znaczącej liczbie, w końcu pojawiły się zarówno z 50 – i 60-konny Antoinette, ENV, Gnome, Itala, Renault i silniki Vivinus, pozbawione jego samolot do przodu podnosząc, i z lotkami, zaradzenia jego najbardziej znaczące wady. Stary Rhinebeck przykład lotniska, oryginalne wykonane przez Norvin C. Rinek Easton, Pennsylvania, w 1909 roku, zawierał kilka niestandardowych funkcji, w tym chromo-molibdenowej rama spawana z rur stalowych, które zastąpiło oryginalne drewniane jedno, a V- 8 silnik własnej konstrukcji. Zdemontowane i przechowywane w krokwie jego przewód i firmy liny po pół tuzina walk, został odkryty przez Cole Palen około 62 lat później. On przywrócił go w jego domu na Florydzie w 1973 roku, wyświetlając go na lotnisku, dopóki nie został wypożyczony do dwóch innych prestiżowych muzeach w 1979 roku: National Air and Space Museum w Waszyngtonie i Intrepid Sea-Air-Space Museum w Nowym Jorku. Po powrocie „do domu”, to teraz pozostaje na wystawie w New Museum budowlane na wzgórzu naprzeciwko Pioneer, I wojny światowej i hangary Lindbergh. Klasyczny profil canard, popychacz, pole-kite Biplane Voisin, pomimo początkowych ograniczeń bocznych kontroli i powolne, szerokie lotniczych manewrów skrętu, jednak stał się jednym z najbardziej znaczących samolotów praktyczne pionierem w latach 1907 i 1910 roku.